استفاده از دارو برای کاهش خطر سرطان پستان
برای زنان با خطر بالاتر از حد متوسط سرطان پستان، برخی داروها می توانند به کاهش این خطر کمک کنند. اما این داروها می توانند عوارض جانبی نیز داشته باشند، بنابراین مهم است که قبل از تصمیم به مصرف، مزایا و معایب آنها را بسنجید.
مصرف داروهایی که به کاهش خطر ابتلا به بیماری کمک می کند، پیشگیری از شیمی درمانی نامیده می شود . رایج ترین داروهای مورد استفاده برای کاهش خطر سرطان پستان تاموکسیفن و رالوکسیفن هستند . داروهای دیگری به نام مهارکنندههای آروماتاز (مانند آناستروزول و اگزمستان) نیز ممکن است گزینههایی باشند.
آیا باید دارویی برای کمک به کاهش خطر ابتلا به سرطان پستان مصرف کنم؟
اولین قدم برای تصمیم گیری در مورد اینکه آیا باید دارویی مصرف کنید که به کاهش شانس ابتلا به سرطان پستان کمک کند این است که از پزشک فلوشیپ پستان بخواهید که خطر ابتلا به سرطان پستان شما را ارزیابی کند.
اکثر متخصصان می گویند که خطر ابتلا به سرطان پستان شما باید بالاتر از حد متوسط باشد تا بتوانید یکی از این داروها را مصرف کنید. اگر خطر بالاتر از حد متوسط دارید، باید مزایای احتمالی کاهش احتمال ابتلا به سرطان پستان را با خطر عوارض جانبی و سایر مشکلات ناشی از مصرف یکی از این داروها مقایسه کنید.
آیا در خطر ابتلا به سرطان پستان هستم؟
عامل خطر هر چیزی است که خطر ابتلا به بیماری را افزایش دهد. عوامل خطر شما باید مورد ارزیابی قرار گیرند تا مشخص شود که آیا شما در معرض خطر بالاتر از حد متوسط برای سرطان پستان هستید یا خیر. اما به خاطر داشته باشید که داشتن عوامل خطر به این معنی نیست که شما قطعاً به سرطان پستان مبتلا خواهید شد. در واقع، اکثر زنانی که دارای یک یا چند عامل خطر هستند، هرگز به سرطان پستان مبتلا نمی شوند.
برخی از عوامل خطر مهم سرطان پستان عبارتند از:
- پیر شدن
- داشتن اقوام نزدیک که سرطان پستان داشته اند
- داشتن سابقه قاعدگی طولانی تر (کل سیکل های قاعدگی بیشتر)
- داشتن سرطان تهاجمی پستان یا کارسینوم مجرای درجا (DCIS) .
- تشخیص کارسینوم لوبولار در محل (LCIS)
- تشخیص هیپرپلازی مجرای آتیپیک (ADH) یا هیپرپلازی لوبولار آتیپیک (ALH)
- داشتن یک جهش ژنی مرتبط با سندرم سرطان خانوادگی (مانند جهش BRCA )
برخی از این عوامل می توانند خطر ابتلا را بیش از سایرین افزایش دهند.
خطر سرطان پستان چگونه ارزیابی می شود؟
محققان مدل های آماری را برای کمک به پیش بینی خطر ابتلا به سرطان پستان در زنان ساخته اند.
به عنوان مثال، ابزار ارزیابی خطر سرطان پستان (بر اساس مدل اصلاحشده گیل ) معمولاً برای ارزیابی خطر استفاده میشود. این می تواند خطر ابتلا به سرطان پستان را در 5 سال آینده و در طول زندگی شما بر اساس بسیاری از عوامل ذکر شده در بالا تخمین بزند.
اگرچه این ابزار فقط به سابقه خانوادگی در بستگان نزدیک (مانند خواهر و برادر، والدین و فرزندان) نگاه می کند. و اگر سابقه کارسینوم مجرای درجا (DCIS)، کارسینوم لوبولار درجا (LCIS) یا سرطان پستان، یا اگر سندرم سرطان خانوادگی دارید، نمیتواند برای تخمین خطر استفاده شود.
همچنین، دادههایی که این ابزار بر اساس آن است، شامل زنان سرخپوست آمریکایی یا بومی آلاسکایی نمیشود، بنابراین تخمینها برای این زنان ممکن است دقیق نباشد.
سایر ابزارهای ارزیابی ریسک، مانند مدل تیرر-کوزیک و مدل کلاوس ، عمدتاً بر اساس سابقه خانوادگی است. این ابزارها عمدتاً توسط مشاوران ژنتیک و پزشک جراح فلوشیپ پستان استفاده می شود.
این ابزارها میتوانند تخمین تقریبی از خطر ابتلا به سرطان را به شما ارائه دهند، اما هیچ ابزار یا آزمایشی نمیتواند به طور قطعی به شما بگوید که آیا به سرطان پستان مبتلا خواهید شد یا خیر.
آیا دلایلی برای عدم مصرف یکی از این داروها برای کمک به کاهش خطر سرطان پستان وجود دارد ؟
همه داروها دارای خطرات و عوارض جانبی هستند که باید هنگام تصمیم گیری در مورد پیشگیری از شیمی درمانی مورد بحث قرار گیرند.
اکثر متخصصان موافقند که تاموکسیفن و رالوکسیفن نباید برای کاهش خطر سرطان پستان در زنانی که:
- خطر لخته شدن خون جدی بیشتر است*
- باردار هستید یا قصد بارداری دارید
- در حال شیردهی هستند
- در حال مصرف استروژن (از جمله قرص های ضد بارداری یا واکسن ها، یا هورمون درمانی یائسگی)
- در حال مصرف یک مهارکننده آروماتاز
- کمتر از 35 سال سن دارند
توصیه جدی
زنانی که در معرض خطر بیشتری برای لخته شدن خون جدی هستند، کسانی هستند که تا به حال لخته های خونی جدی داشته اند (ترومبوز وریدی عمقی [DVT] یا آمبولی ریوی [PE]). بسیاری از پزشکان همچنین احساس میکنند که اگر سکته مغزی یا حمله قلبی داشتهاید، یا اگر سیگار میکشید، چاق هستید، یا فشار خون بالا یا دیابت دارید (یا تحت درمان هستید)، خطر لخته شدن خون جدی در شما نیز بیشتر است. زنان مبتلا به هر یک از این شرایط باید از پزشک خود بپرسند که آیا مزایای مصرف یکی از این داروها بر خطرات آن بیشتر است یا خیر.
زنی که به هر نوع سرطان رحم یا هیپرپلازی آتیپیک رحم (نوعی پیش سرطان) تشخیص داده شده است، نباید تاموکسیفن را برای کمک به کاهش خطر سرطان پستان مصرف کند.
رالوکسیفن بر روی زنان قبل از یائسگی آزمایش نشده است، بنابراین فقط در صورتی باید از آن استفاده کرد که یائسه شده اید.
مهارکننده های آروماتاز برای زنان قبل از یائسگی مفید نیستند، بنابراین فقط در صورتی که یائسه شده اید باید از آنها استفاده کنید. این داروها میتوانند باعث نازک شدن استخوان (پوکی استخوان) شوند، بنابراین به احتمال زیاد برای زنانی که استخوانهای نازک یا ضعیف دارند، گزینه مناسبی نیستند.
با پزشک خود در مورد تصویر کلی سلامت خود صحبت کنید تا بهترین انتخاب ممکن را برای شما داشته باشد.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد استفاده از این داروها برای پیشگیری از شیمی درمانی، به موارد زیر مراجعه کنید:
